0 Reageer

Een geslaagd kampioenschap

Posted by Co Buysman on 29 april 2018 in Verslag

De tijd is voorbij gevlogen. Zo zit je – op de laatste maandag van januari – wat onwennig om je heen te kijken, want dit Westfries kampioenschap heeft wel erg veel nieuwe gezichten, en zo reikt Nico Weel de wisselbeker uit aan de nieuwe kampioen Nick Manshanden. Drie maanden later komt een mooi toernooi ten einde.
… Lees meer

 
0 Reageer

Drukke schaakavond in schaatskantine

Posted by Co Buysman on 15 april 2018 in Verslag

Voor de zesde ronde van het Westfries kampioenschap zijn we te gast bij Attaqueer. Maar het openingswoord komt uit de mond van Arnold Velthuis, de wedstrijdleider van De Pionier. Het begin van deze vrijdagavond de dertiende loopt net weer even anders dan anders.
De verenigingen uit Nibbixwoud en Abbekerk – waar de WFK-deelnemers op donderdag 8 februari achter de borden zaten – hebben een band, onder meer dankzij hun bekende toernooien. Attaqueer is al jarenlang bekend om zijn BMW-toernooi in het begin van het jaar. Nee, de hoofdprijs is geen bekende auto. Boerenkool met worst is voor alle rapidschakers een hoofdprijs. De Pionier staat met zijn Anders Dan Anders-toernooi vast op tweede paasdag op de agenda en de beste presteerder op beide evenementen verdient een combinatieprijs.
Als je de speelzaal van Attaqueer binnenloopt, zie je aan de rechterkant tussen de ramen een foto hangen. Twee mannen praten in het Westfries tegen elkaar. We vertalen het, voor de niet-Westfriezen onder de lezers, in het Nederlands.
,,Ben jij door het ijs gezakt?’’ vraagt de man die op de walkant staat.
– ,,Nee, ik was aan het zwemmen, toen het ineens begon te vriezen’’, antwoordt de man die met een nat pak uit een wak kruipt.
Het zal duidelijk zijn, de speelzaal is de kantine van een ijsclub. Knus, compact, knabbelnootjes bij de bar. Dat is vroeger anders geweest, want Attaqueer heeft ook gespeeld in café De Sport (op het toneel werd de club opgericht), op de kunstenaarszolder van de oude melkfabriek in Hauwert en in een voormalige kleuterschool in Nibbixwoud. Attaqueer bestaat overigens 44 – een feestgetal; in carnavalstijd zou dat een jubileum zijn – jaar; wellicht dat er komend najaar slingers hangen.
Het is een van de kleinere clubs in Westfriesland en heeft ondanks de bescheiden leeftijd een opmerkelijk fors aantal deelnemers aan het Westfries kampioenschap geleverd. In alfabetische volgorde noemen we ze: Gerard Beerepoot (grijs), Gerard Beerepoot (wit), René Boots, Kees Bot, Niels Bot, Arnold Edeling (met elf deelnames recordhouder), Jeroen Edeling (Westfries kampioen in 2002, de enige Attaqueerder die die prestatie heeft geleverd), Cees Fris, Pio van Goor, Jan Groen, Paul Grolman, Theo Hogenboom, Age van Klaveren, Ronald Koppes, Lucas Krijnsen, Jos van Steen, Vincent Verweij, Jos Vlaar, Ben Warmer en Emil Zaal.
Ze hebben allemaal hun aandeel gehad in het historisch verhaal van het Westfries kampioenschap. Jos van Steen was in 1979 de eerste die de eer van de club hoog hield. Het 15-jarige talent uit Berkhout was de enige Attaqueer-speler in het veld van veertien man. In de eerste ronde zaten traditioneel clubgenoten tegenover elkaar, maar die had Jos niet en hij nam het daarom op tegen Joop Mulder, de enige deelnemer van schaakclub Medemblik. Vijf ronden lang was de Medemblikker de sensatie van het evenement, maar door nederlagen in zijn laatste twee partijen duikelde hij van de eerste naar de vierde plaats.
Jos van Steen handhaafde zich van begin tot einde in de lage middenmoot. Hij versloeg in de tweede ronde Joop Oostendorp (De Schalmloper), verloor in de derde van Jan Stapel (Aartswoud) en hield in zijn vierde partij Date Gorter (Schaaklust) op remise. Ook de ervaren Frans van Eekelen (Aartswoud) bleef op een halfje tegen de Berkhouter steken. Tom Beerepoot (SVH) was te sterk voor de Attaqueerder die op de slotavond een reglementair punt kreeg vanwege de afwezigheid van invaller Richard Visser (De Groene Zes). Met drie punten legde Jos van Steen beslag op de elfde plaats.
Anno 2018 zijn andere oud-deelnemers langs de kant te vinden. Het is de zesde ronde, de beslissingen naderen. Iedereen wordt nieuwsgierig naar de afloop. Gerard Beerepoot (grijs) verliest voor Attaqueers clubcompetitie van Ronald Koppes. Twee oud-WFK-spelers die na hun partij de rol van toeschouwer spelen. Dat doet ook Carlo Oud, als Degoschalm-schaker actief op het WFK en deze vrijdagavond intern bij de gastvereniging. Attaqueer-voorzitter Jos Vlaar is aanwezig en de organisatoren Nico Weel en Co Buyman hebben WFK-partijen achter hun naam staan. Arnold van der Wolff komt binnenlopen. Hij deed in 1985 voor het laatst mee en zat toen namens Caïssa tegenover twee Attaqueer-deelnemers: Age van Klaveren en Cees Fris. Met deelnemers, oud-deelnemers en oud-winnaars zorgt het Westfries kampioenschap voor de drukste schaakavond in de kantine van de ijsclub.

Nick Manshanden (1928) – Robbert van Dijkhuizen (1855) ½-½
Koploper Nick Manshanden speelt drie dagen eerder tegen concurrent Robbert van Dijkhuizen. Robert, schaaktrainer en -coach bij Caïssa-Eenhoorn, heeft een late uitnodiging gekregen om op 13 april een congres in Amsterdam (‘Coachen vanuit pedagogisch/didactisch perspectief’) bij te wonen en dat duurt tot in de avonduren. Na overleg met de organisatie zitten beide clubgenoten op de dinsdagse speelavond van de Hoornse vereniging tegenover elkaar.
Ze kennen elkaars spel goed en alletwee proberen ze ook wel wat, maar van begin tot einde blijft het evenwicht gehandhaafd. Nick en Robbert vechten na een synchrone opening voor het initiatief, maar na 25 zetten hebben ze hetzelfde materiaal (dame, paard en lopers van gelijke kleur) en alle pionnen op dezelfde rijen. Er wordt tot remise besloten, waardoor de witspeler zijn punt voorsprong op zijn opponent vasthoudt.

Toine Molenaar (1758) – Wilko van der Gracht (2053) 0-1
Bij gastheer Attaqueer kan vlot de eerste uitslag worden genoteerd. Wilko van der Gracht profiteert van een vrijdag-de-dertiende-zet van Toine Molenaar. In een gelijkwaardige stelling verzuimt het Aartswoud-talent een paard van zwart te ruilen en doet de ongelukkigste zet die mogelijk is.
Het paard van zijn clubgenoot springt naar c3 en zorgt zo voor twee dreigingen. De grootste is een vork met stukwinst en schaak, waarmee Wilko ook de dame wint. Als Toine zich tegen die zet verdedigt, verliest hij een toren op a2. Er is geen enkele mogelijkheid op compensatie en na zeventien zetten kan de analyse beginnen van de stelling, als er wel een paardruil was geweest.

Marc Helder (2029) – Emil Zaal (2000) 1-0
Voor de partijen van de twee Attaqueer-spelers is veel belangstelling en de Nibbixwoudse supporters treffen het niet dat de beide opponenten in uitstekende doen zijn. Marc Helder verslaat Emil Zaal die in een verloren stelling zijn gevoel voor humor niet heeft verloren. ,,We staan bijna gelijk’’, zegt zwart, als hij naar de klok kijkt. Achter de ‘1’ van de Aartswouder knippert een dubbele punt, ten teken dat hij nog een uur over heeft. Achter de ‘1’ van Attaqueers WFK-debutant is slechts één punt zichtbaar en dat betekent dat zijn bedenktijd nog slechts een minuut bedraagt.
Wit trekt snel ten aanval met zijn a-pion die op de vijftiende zet de zevende rij bereikt. Er wordt het een en ander geruild en Emil houdt beide torens en het loperpaar over tegen torens en loper met paard voor Marc. Zwart hoeft al niet meer te noteren, als hij een tweede pion verspeelt. De techniek en het inzicht van de witspeler zijn ruim voldoende om het grote voordeel te handhaven. Er komt via promotie zelfs stukwinst bij. Als het laatste kansje op enig tegenspel teniet wordt gedaan, strijkt de Attaqueerder de vlag.

Lukas Boots (1781) – Fred Avis (1835) 0-1
Schaker van de week wordt Fred Avis. Hij tekent in Nibbixwoud voor zijn derde winstpartij in vier dagen. In de clubcompetitie van Caïssa-Eenhoorn versloeg hij dinsdagavond Peter Holscher. Op woensdagmiddag zegevierde Fred in de zesde ronde van het NHSB-kampioenschap voor lenteveteranen in zijn partij tegen Peter Duijs en op vrijdag de dertiende gaat het voorspoedig tegen Lukas Boots.
Zes jaar geleden zaten ze in de vijfde ronde van het Westfries kampioenschap tegenover elkaar. In het Water & Vuurhuis in Hoogkarspel verloor Lukas met de zwarte stukken. Ditmaal steekt zijn opponent de lont aan door het koningsgambiet aan te nemen.
Zwart trekt op de koningsvleugel het initiatief naar zich toe en staat in het vroege middenspel prima. Na zijn korte rokade offert Lukas een paard voor de Hoornse g-pion om de g-lijn een half open karakter te geven en om zijn dame in een tegenaanval te betrekken. Fred kan echter de diagonaal naar het matgevende g7-veld dichten en als de g-lijn helemaal openvalt, wordt voor hem g2 een matgevend veld. Toch zet de Hoornaar niet goed door en de Pionier-speler kan het geofferde stuk terugwinnen. Die kans mist hij, waarna wit een paar zetten later alsnog mat gaat.

Eugène Koomen (1445) – Gerard Beerepoot (1627) 1-0
Ook voor Gerard Beerepoot werkt de supporterssteun niet. In de speelzaal van zijn eigen club ervaart de Attaqueerder dat Eugène Koomen tijdens dit Westfries kampioenschap in vorm is.
Zwart raakt al vlot op achterstand. Na het doorschuiven van de witte d-pion wordt zijn damepaard aangevallen. Het antwoord 12. … Lxf3 weerlegt wit met 13. dxc5 en valt zo beide lopers van zijn opponent aan. Gerard beperkt de schade door twee pionnen te slaan en hij geniet de reputatie om na stukverlies sterk terug te komen. Dat gebeurt nu weer. Na twintig zetten heeft de zwartspeler vier pionnen meer.
Met actief spel dwingt hij de Groenezesser, die een pion heeft teruggewonnen, tot verdedigen. Met 30. … Pe6 had Attaqueers WFK-debutant Eugène in problemen kunnen brengen, maar hij kiest voor 30. … Pe4. Een dreigend paardvork is door wit makkelijk te voorkomen. Op weg naar een eindspel met alle torens krijgt zijn koning een actieve rol en door de goede samenwerking van zijn stukken kan de Grootebroeker het grote pionnenoverwicht op de damevleugel breken. Als hij zijn voorsprong van een licht stuk uitbreidt tot een volle toren, staakt Gerard het verzet.

Rowan Louter (1648) – Jaap Gorter (1885) ½-½
De qua zetten langste partij van de zesde ronde is die tussen Rowan Louter, debutant, en Jaap Gorter, recordhouder met het aantal WFK-deelnames. Ze maken er snel een boeiende strijd van. Op vrijdag de dertiende staat na dertien zetten een onverdedigde toren van zwart in, maar ziet wit – aan zet – ook dat zijn goede loper op d5 wordt bedreigd. De rust keert terug in de partij, maar niet voor lang. Beide spelers proberen op beide flanken aan te vallen.
Na dameruil ontstaat een eindspel dat zo in de theorieboekjes kan. Twee torens, een paard en zes pionnen voor elk. Even lijkt het erop dat Jaap het lichte stuk gaat verliezen. Op geraffineerde wijze houdt hij de materiële balans in evenwicht en dan staan alleen nog de paarden en acht pionnen op het bord. Zeer interessant wordt het na 45. … h4. Zwart zal zijn c5-pion verliezen, waardoor Rowan een vrijpion op c4 krijgt. Maar als zijn h3-pion valt, heeft de Andijkse routinier een vrijpion op h4. Zo’n twintig zetten kan het alle kanten op. Beiden hinken op twee gedachten: een eigen pion laten promoveren of promotiekansen voor de opponent bestrijden. Dat laatste overheerst en dan blijft een remisestelling over.

Kevin Smit (1922) – Robin Duson (1863) 1-0
De qua zit langste partij van de avond wordt door Kevin Smit en Robin Duson gespeeld. Met tijdens het eindspel zo’n twintig man bij het bord krijgt die een abrupt einde. De 15-jarige Hoornse speelster is continu bezig geweest om haar aanval te versterken, maar onderschat de kracht van verdubbelde torens en die kost haar de dame.
Het spektakel begint, als wit na 8. … h5 lang rokeert. Robin zorgt snel voor grote druk op de damevleugel, maar wordt door haar opponent ook voor een keuze gesteld: een toren geven voor twee lichte stukken of niet. Ze houdt het zware stuk op het bord en draait even later de rollen om. Kevin mag kiezen: ingaan op een loperoffer of niet? Hij doet het niet, al blijft de druk op zijn stelling groot. Zwart kan de kwetsbaarheid van de a2-pion aantonen met 25. … Ta8; haar dame staat op a5, bij een pion op b4. Ze wacht daar enkele zetten mee, maar dan heeft de Hoogkarspeler zijn verdediging op orde gebracht.
In een gelijkwaardige stelling is opeens het einde daar. Met weinig tijd op de klok snoept de Hoornse dame een giftige pion op b3. Kevins torens staan verdubbeld op de open c-lijn en met een schaakzet lokt hij een verdediger van het belangrijkste zwarte stuk – dat nu tevens wordt aangevallen – weg. Dameverlies derhalve en verlies van de partij. Voor Robin is daarmee de eindzege uit zicht, maar het erepodium niet.

 
0 Reageer

Macht der getallen?

Posted by Co Buysman on 21 maart 2018 in Verslag

Als aan het einde van de avond in de speelzaal van Caïssa-Eenhoorn de stofwolken zijn opgetrokken, blijkt de top drie van de ranglijst te worden ingenomen door drie spelers van de gastheer van de vijfde ronde. Komt tijdens dit Westfries kampioenschap de macht der getallen tot uiting of is het meer toeval?
… Lees meer

 
0 Reageer

Mooie voorstellingen bij een dorpsclub

Posted by Co Buysman on 7 maart 2018 in Verslag

Een dag na de vierde ronde van het Westfries kampioenschap heeft de regionale sportpagina in het Dagblad voor West-Friesland een verhaal met als kop ‘Schaakclubs slaan handen ineen’. Bestuursleden van acht verenigingen (Aartswoud, Caïssa-Eenhoorn, Degoschalm, De Groene Zes, KTV, De Pionier, Schaaklust en Torenhoog) hebben onlangs een eerste brainstormsessie gehad over de toekomst van het schaken in de regio. Vooral in de dorpen gaat het niet goed en door samenwerking hopen ze het tij te keren.
… Lees meer

 
0 Reageer

Talent van toen tegen talent van nu

Posted by Co Buysman on 25 februari 2018 in Verslag

Een Westfriese ronde in de speelzaal van schaakclub Aartswoud en de topper van de avond wordt gespeeld door Marc Helder. Dan ontkom je er niet aan om aan de veelvoudig clubkampioen van de gastheer meer aandacht te besteden.
… Lees meer

 
0 Reageer

Paarden en penningen

Posted by Co Buysman on 11 februari 2018 in Verslag

Bont als kleur wordt in menig woordenboek als veelkleurig beschouwd. Maar bont in combinatie met paard houdt vaak slechts twee kleuren in. Dan gaat het om witbruin gevlekte dieren of – en dat spreekt ons schakers natuurlijk aan – witzwart gevlekte. Voor de tweede ronde van het Westfries kampioenschap zijn we te gast in Abbekerk, in café-restaurant Het Nieuwe Bonte Paard. Benieuwd hoe de bonte paarden het deze avond doen.
… Lees meer

 
0 Reageer

WFK en Tata: ze lijken op elkaar

Posted by Co Buysman on 31 januari 2018 in Verslag

Waar het Tata Steel-toernooi zondag mee is geëindigd, daar is een dag later het Westfries kampioenschap mee begonnen: een zinderende spanning. Na een serie van onverwachte ontwikkelingen en enerverende tijdnoodduels kan in de speelzaal van Schaaklust uit Andijk rond middernacht de balans worden opgemaakt. De oud-kampioenen Jaap Gorter, Wilko van der Gracht en Marc Helder en het Hoornse talent Nick Manshanden zegevieren, maar op de eerste avond spelen ook de outsiders Eugène Koomen en Lukas Boots een hoofdrol.
… Lees meer

 
0 Reageer

Topper in tweede millennium

Posted by Co Buysman on 10 april 2017 in Verslag

Met het overhandigen van de wisseltrofee aan Peter Holscher moet de succesvolste deelnemer van het Westfries kampioenschap in dit millennium bij de prijsuitreiking naar voren komen. Na 1998, 2000, 2005, 2008, 2011, 2013 en 2014 (met Jaap Gorter en Ronald Ritsema) eindigt de routinier uit Zwaag ook dit jaar bovenaan. Peter weet met acht titels alleen Arie Karreman – tien keer winnaar – boven zich.

… Lees meer

 
0 Reageer

Schaken en supporters

Posted by Co Buysman on 27 maart 2017 in Verslag

Aan een van de muren in de schaakzaal van Het Nieuwe Bonte Paard hangt een mooie spreuk.
Hier,
waar we leven,
lachen en spelen.
Waar we vrienden omhelzen.
Waar we dansen en zingen,
liefhebben en soms ruzie maken.
Waar we huilen en troosten,
waar we veilig zijn en warmte vinden.
Hier
is thuis.
… Lees meer

 
0 Reageer

Schaken voor een miljoenenpubliek

Posted by Co Buysman on 16 maart 2017 in Verslag

Een dik jaar geleden kende het Westfries kampioenschap een primeur. Na zo’n 2500 partijen op een notatieformulier of in een notatieboekje (vanaf het begin in 1934) kon de eerste ronde dankzij het gebruik van liveborden in de hele wereld rechtstreeks worden gevolgd. We zijn terug in de speelzaal van Caïssa-Eenhoorn en andermaal hebben Martijn de Wit en Rinus en Sernin van de Krol er voor gezorgd dat de deelnemers voor een miljoenenpubliek spelen.
… Lees meer

 
0 Reageer

Denker des vaderlands

Posted by Co Buysman on 9 maart 2017 in Verslag

We hebben een nieuwe denker des vaderlands. Tussen de derde en vierde ronde van het Westfries schaakkampioenschap is de keuze gevallen op René ten Bos, hoogleraar filosofie en managementfilosofie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Na Hans Achterhuis, René Gude en Marli Huijer is hij de vierde met de eretitel die eens in de twee jaar wordt verleend.
… Lees meer

 
0 Reageer

Ongehuwde leden schaken bij gehuwde leden

Posted by Co Buysman on 1 maart 2017 in Verslag

Met de derde ronde in Andijk in aantocht ben ik vorige week naar het Westfries Archief gegaan om te kijken of ik iets over gastheer Schaaklust kon vinden. Op de duizenden krantenpagina’s staan diverse verslagen van bondswedstrijden en clubcompetities, maar een jaarboek van de Vereniging Vrienden van Oud Andijk trok vooral de aandacht.
… Lees meer

 
0 Reageer

Zwarte vrijdag bij Aartswoud

Posted by Co Buysman on 20 februari 2017 in Verslag

Op de dag dat Nijntje de geest heeft gegeven, is het zwarte vrijdag bij Aartswoud. Van de acht witspelers die in actie komen, is er slechts één (Peter Holscher) die zal zegevieren. Deze avond kunnen we het aloude adagium ‘wit begint en wint’ begraven.
Er zullen wereldwijd weinig schakers zijn die met zwart een betere score hebben dan met wit. In menig interview wordt door een grootmeester wel eens gemopperd over de indeling bij een belangrijk evenement. Niet zelden speelt hij in de eerste twee ronden met de zwarte stukken en bovendien nog eens tegen concurrenten. Ranglijstbestormer Wei Yi ervoer dat op het Tata Steel-toernooi met Dmitry Andreikin en Levon Aronjan als eerste witte tegenstanders voor de Chinees. Maar ook Viswanathan Anand is in Wijk aan Zee zo wel eens begonnen. Daarom hanteren we op het WFK een eerlijke verdeling: de zwartspelers van de eerste ronde zijn de witspelers van de tweede ronde.
Afgaande op de laatste drie Westfriese kampioenschappen blijkt dat wit bepaald niet domineert. Bij de in totaal 153 gespeelde partijen zijn de verschillen niet groot. De witspeler kwam 55 keer tot winst, zwart boekte 50 zeges en 48 maal was remise het resultaat. Veel halfjes werden pas na een verwoede strijd veroverd. Dat is ook tijdens deze tweede ronde het geval. Na anderhalf uur hebben vier witspelers (Piet Aardenburg, Robbert van Dijkhuizen, Dirk Lont en Toine Molenaar) al zo’n dertig minuten minder op de klok dan hun opponenten tegen Piet Reus als enige zwartspeler met een grote tijdsachterstand. Maar laten we niet te veel in zwartwit denken en meer naar de kleuren zoeken.
In Het Huis van Egmond wordt sinds mensenheugnis gastvrijheidheid met de hoofdletter g geschreven. De ontvangst is als altijd hartelijk, het rondje koffie komt eraan, tot de deelnemers aan de clubcompetitie behoren talrijke clubgenoten, oud-clubgenoten, stadgenoten en oud-stadgenoten, openingsgenoten en oud-openingsgenoten (Engels en Bird) en er wordt niet eerder aan een partij begonnen dan na het maken van een praatje.
Mede-schaakhistoricus Rob Bijpost verrast mij met een aantal exemplaren van ‘Schaak’, na de Tweede Wereldoorlog zo’n twintig jaar het mededelingenblad van de Noordhollandse Schaakbond. Zo kom ik in het nummer van juni 1967 de naam van Jan Stapel tegen. Nu routinier van schaakclub Aartswoud, toen aanstormend talent. ,,Een verrassing was Stapel van Aartswoud. Hij won aan de lopende band en moest slechts tegen Janssen het onderspit delven’’, is te lezen in het verslag van het NHSB-kampioenschap voor de sterkste jeugdspelers. Marcel Janssen (HWP) verovert met 4½ punt – zeven ronden – de titel, Jan Stapel legt met vier punten beslag op de tweede plaats. Beiden kunnen overigens niet aan het Nederlands kampioenschap meedoen, omdat ze te oud zijn als dat evenement een half jaar later plaatsheeft. Op het WFK werken we niet met leeftijdsgrenzen en krijgt Jan de gelegenheid om net als een halve eeuw geleden aan de lopende band te winnen.
Maar er loopt in de speelzaal van Aartswoud wel een Nederlands kampioen rond. Louis Schilder: kastelein, kolfspeler en kampioen. Schaakclub Aartswoud is een van de weinige schaakverenigingen met een clubblad en de voorpagina van het laatste nummer wordt gesierd met een verslag van het in kolfmekka Zuid-Scharwoude gehouden NK, inclusief een foto van de winnaar. Louis is al jaren de gastheer voor de Aartswoud-schakers die hun partijen spelen op de kolfbaan van Niet Klappen, de club van de kersverse titelhouder. Hij schaakt zelf niet, maar is wel begaan met de sport en de schaakclub. Zo regelde hij vorig seizoen, waarin Aartswoud in de landelijke competitie debuteerde, een spelersbus voor de uitwedstrijden. Zo kun je stellen dat hij in de voetsporen treedt van Willem Tensen (1862-1931). De kastelein uit Schellinkhout is de eerste Nederlands kampioen kolven (129 punten; 45 plus 44 plus 40). Ter vergelijking: Louis Schilder kwam tot een totaal van 164 punten, via scores van 55, 57 en 52. Willem Tensen schaakte wel. Eerst bij de Hoornsche Dam- en Schaakclub, later bij Caïssa waar hij het eerste erelid is.
We eindigen dit inleidend verhaal met een uitspraak van Louis die na afloop van het voor hem zo succesvol verlopen Nederlands kampioenschap kolven werd geïnterviewd. Toen de verslaggever hem vroeg naar zijn geheim, zei Louis: ,,Je ken het zo, maar je leert het nooit.’’ En misschien is dat ook wel van toepassing op het schaken.

Robbert van Dijkhuizen (1835) – Ronald Ritsema (2071) 0-1
Robbert van Dijkhuizen is de enige van de vijf debutanten die in de eerste ronde tot winst is gekomen. Zijn strijd tegen titelverdediger Ronald Ritsema begint eigenlijk drie avonden eerder, want in de 22e ronde van de clubcompetitie van Caïssa-Eenhoorn zaten de twee ook tegenover elkaar. Met zwart hield Robbert de ranglijstaanvoerder op remise. Opvallend in die partij waren de liefst dertien paardzetten van hem tussen de dertiende en 32e zet.
In de speelzaal van Aartswoud wordt aanmerkelijk minder gesprongen. Vanuit het Konings-Indisch gaat de topper – weer – gelijk op. Met 14. … f5 opent Ronald de schermutselingen op de koningsvleugel. Na een ruil van enkele lichte stukken en pionnen kijkt wit tegen een isolani op f4 aan. Mede door een aantrekkelijke open e-lijn heeft zwart een iets betere stelling. Na torenruil kan de witspeler de g-lijn openen en dan beschikt hij over een licht voordeel. Zwarts geïsoleerde f5-pion is een mogelijk doelwit en wellicht ook de achtergebleven pion op c7. Een verschrikkelijke damezet, waarmee Robbert het stuk verliest, maakt plotsklaps een einde aan de Hoornse derby.

Peter Holscher (1913) – Piet Reus (1812) 1-0
Uit de laatste vijf – vanaf 2005 – WFK-confrontaties tegen Piet Reus heeft Peter Holscher vier punten gepeurd: driemaal winst, twee remises. Hij start dan ook als favoriet in deze tweederondepartij en maakt die rol waar.
Réti komt op het bord van de routiniers. Op de grens van opening en middenspel wint wit met een kleine combinatie de ene centrumpion, terwijl de andere een eenzaam soldaatje wordt.
Na twintig zitten al komt het eindspel in zicht. Beiden hebben de dame, een toren en een licht stuk. Peter, die in zijn ‘thuiszaal’ regelmatig clubgenoten als supporters bij het bord ontwaart, verovert een tweede pion en begint aan een lange zit om het partijpunt veilig te stellen. Want Piet verdedigt hardnekkig en dwingt zijn opponent tot alert spel. Zijn toren op de open h-lijn en de zwartveldige loper kunnen bijvoorbeeld meewerken aan een mat achter de paaltjes.
De witspeler heeft evenwel controle over het belangrijke e1-verdedigingsveld en na vereenvoudiging van de stelling via torenruil gebruikt de Aartswoud’er zijn inmiddels overtuigende pionnenmeerderheid om zijn tweede partijzege in de wacht te slepen.

Jaap Gorter (1893) – Jan Stapel (1799) 0-1
Twee jaar geleden was de partij Jaap Gorter – Jan Stapel een onderdeel van een knappe tussensprint van de Schaaklust-troef die zo een slechte start – nul uit twee – wegpoetste en terugkeerde naar de omgeving waarin hij thuishoort. Maar ditmaal zit ook zijn opponent in de bovenste regionen van het nog prille Westfries kampioenschap en is op de eigen clubavond van plan zich daar te handhaven.
Het wordt een boeiend gevecht, waarin pas op de twintigste zet de eerste pion van het bord verdwijnt. Alle stukken richten zich op de koningsvleugel. Na een pionruil valt de g-lijn half open en voert wit de druk op. Met een iets meer aanvallende opstelling staat Jaap goed, maar hij zet het offensief te vroeg in in plaats van dat extra te ondersteunen. Dat kost hem een pion op f6 die tevens een toren op g7 verdedigt. Jan heeft ondertussen een sterke verdediging opgebouwd en creëert scherp tegenspel. Als wit de toren offert, is het snel gebeurd. De Aartswoud-speler is de baas op de g-lijn, dreigt met mat op g2 en kan daarom veel materiaal winnen. Zo ver laat Jaap het niet komen.

Dirk Lont (1751) – Jeroen Graaf (1726) ½-½
Voor de tweede keer dwingt Jeroen Graaf een hoger gerate opponent een gelijkspel af. Met twee remises is de KTV-debutant nog steeds ongeslagen.
Was het in de eerste ronde tegen Jasper Seelemeijer vechten voor de winst, tegen Dirk Lont is het vechten om overeind te blijven. Weer speelt Jeroen, qua zetten, de langste partij van de avond en hij heeft er inmiddels in totaal 132 uitgevoerd.
Het evenement mag voor Dirk nu al geslaagd worden genoemd, want zijn doelstelling is revanche voor de belabberde score van een jaar geleden. Hij heeft na twee ronden een half punt meer dan vorig seizoen in het hele kampioenschap. Toch zal hij niet helemaal tevreden zijn over zijn tweede partij. Nog in de opening voert hij een dubbele dame-aanval op de b7- en d5-pion uit. De eerste sneuvelt, waarmee een lange strijd begint om het voordeeltje te verzilveren.
Na een massale afruil blijven voor beiden lopers van ongelijke kleur en een paard over. Het extraatje van de Caïssa-Eenhoorn-speler is zijn vrijpion op de a-lijn. Jeroen bestrijkt de zwarte velden, terwijl zijn paard in bepaalde fases belangrijke velden van de witte koning ontneemt. Als langzamerhand ook de klok een rol gaat spelen, wordt het er voor Dirk niet gemakkelijker op. Zijn vrijpion haalt a6, maar komt niet verder. De KTV’er kan de paarden ruilen en weet dan zeker dat de remise hem niet zal ontglippen.

Jasper Seelemeijer (1837) – Fred Avis (1842) ½-½
Jasper Seelemeijer en Fred Avis hebben in de historie van het Westfries kampioenschap één keer eerder tegen elkaar gespeeld. In de slotronde van de 2014-editie staat de partij op het programma, maar Jasper is verhinderd en Fred weigert een reglementair punt in ontvangst te nemen. Omdat ook de partij Jaap Gorter – Peter Holscher wordt verplaatst, treffen de vier elkaar een paar weken na de zevende ronde in Bovenkarspel. Na een dame-offer van zijn opponent bereikt de voorzitter van Caïssa-Eenhoorn – op zijn verjaardag – een winnende stelling, als zijn mobiele telefoon afgaat. Het is nu Jasper die weigert om een reglementair punt in ontvangst te nemen. Vervolgens gebeurt er van alles op het bord en aan het einde van de avond zijn ze alletwee een half punt rijker.
In Hoogwoud gaan beiden op herhaling. Niet alleen met de uitslag, want weer gebeurt er van alles. In het Hollands-Peruaans Gambiet (te danken aan Lodewijk Prins en Esteban Canal) offert wit een pion voor ontwikkelingsvoorsprong. De zwarte stukken staan compacter, maar er wordt het een en ander geruild en het doorschuiven van de e-pion door Fred is een goed plan. Het stelt hem in staat om een paard hinderlijk in de witte stelling te plaatsen. Zwart verliest echter plotseling door een paardvork de kwaliteit en trekt in de tijdnood van zijn opponent een blufzet uit de la: 32. … f5. Jasper slaat de pion niet en geeft – bijkans verplicht – de kwaliteit terug om allerlei dreigingen weg te nemen. Het materiële evenwicht wordt hersteld en dat blijft, wanneer na een afruil een toreneindspel ontstaat.

Piet Aardenburg (1795) – Sido Quarré (1649) ½-½
Net als zijn clubgenoot Jeroen Graaf kan Sido Quarré als zwartspeler flink aan de bak om Piet Aardenburg naast zich te houden. Dat lukt, waardoor de KTV-debutant – overigens net als zijn opponent – van de nul af is en het eerste succesje binnenhaalt.
Zwart moet in de verdediging, als hij te snel … f5 speelt. Er ontstaan wat gaten in zijn defensie, al steekt wit heel veel tijd in de zoektocht naar de beste zetten die er wel komen. Piet neemt (tijdelijk) de diagonaal a1-h8 in bezit, de half open e-lijn is voor hem en de druk op de Enkhuizer stelling neemt forse proporties aan. Maar de klok tikt door en de zwartspeler heeft zijn stukken toch op aardige velden geplaatst, waarmee hij afdwingt dat de Caïssa-Eenhoorn-vertegenwoordiger niet direct een plan kan vinden om door te stoten. Met zetherhaling wordt vervolgens de vrede getekend.

Toine Molenaar (1676) – Rob Bijpost (1786) 0-1
Aartswoud is met een grote ploeg actief op dit Westfries kampioenschap en dat maakt de ronde in de eigen speelzaal er heel aantrekkelijk op. Er staan tevens dertien partijen voor de clubcompetitie op het programma en regelmatig verlaten spelers hun stoel om te kijken hoe de clubgenoten het doen. Extra aandacht is er voor Toine Molenaar – Rob Bijpost, twee Aartswoud’ers die in een onderling duel op jacht gaan naar hun eerste WFK-punt.
Toine is de jongste deelnemer in het zestienhoofdige gezelschap en bemerkt dat ervaring een belangrijk pluspunt kan zijn. Tegen Rob, voorzitter van de vereniging, bouwt hij een goede stelling op. Wit wil de spanning er lang in houden en voert via de open d-lijn de druk op. Het aanvalsplan klopt echter niet. Een stevige afruil eindigt met een paardzet en dan blijkt dat het stuk geen vluchtvelden heeft. In het eindspel kost het de zwartspeler weinig moeite om zijn voordeel vast te houden. Hij controleert de zwarte velden, waardoor het witte paard min of meer buitenspel staat. In tijdnood verspeelt Toine ook nog eens zijn toren en laat het eerste WFK-punt langer op zich wachten.

Eugène Koomen (1430) – Lukas Boots (1762) 0-1
In de beginfase van het Westfries kampioenschap belandt Lukas Boots van het ene uiterste in het andere. Met Peter Holscher als eerste opponent begon hij het evenement tegen een titelkandidaat, in de tweede ronde zit Eugène Koomen als speler met de laagste rating tegenover hem.
De vlam slaat al snel in de pan. Zwart wint aan het einde van de opening een pion, maar verzuimt door te drukken. Met scherp spel dwingt de GZ-debutant de veelvoudig clubkampioen van De Pionier om ook aandacht te besteden aan zijn verdediging en hij verovert de pion terug. Snel daarna mist Eugène echter de beste voortzetting. Zijn dame staat wat ongelukkig – in de penning – op de open e-lijn en het lukt hem niet haar uit de precaire positie te bevrijden.
Met een stuk achterstand gaat wit op weg naar het eindspel. Lukas maakt geen haast, versterkt zijn stelling en krijgt de felicitaties, als de witspeler door een dameschaak zijn toren zal verliezen.

 
0 Reageer

Groene vijf bij De Groene Zes

Posted by Co Buysman on 13 februari 2017 in Verslag

Met 1 titelverdediger, 2 spelers van KTV (de Enkhuizer club is terug in het deelnemersveld), 3 oud-kampioenen, 4 herintreders, 5 debutanten en 6 verenigingen die vertegenwoordigd zijn, begint het Westfries schaakkampioenschap. In de speelzaal van De Groene Zes zijn er 7 winnaars en de achtste partij eindigt in remise. We spelen op 9 februari en het inschrijfgeld bedraagt 10 euro.
… Lees meer

 
0 Reageer

Westfriese titel voor Ronald Ritsema

Posted by Co Buysman on 20 april 2016 in Verslag

In een zware tweede barragepartij is Ronald Ritsema erin geslaagd zich voor de tweede maal in zijn schaakcarrière tot Westfries kampioen te kronen. Peter van Waert – die de eerste had verloren – dwingt hem tot een uiterste krachtsinspanning, maar moet genoegen nemen met remise.

… Lees meer

 
0 Reageer

Ronald Ritsema komt op 1-0

Posted by Co Buysman on 13 april 2016 in Verslag

De eerste barragepartij om de Westfriese titel is een prooi geworden van Ronald Ritsema. Met wit verslaat de clubkampioen van Caïssa-Eenhoorn in de speelzaal van zijn eigen vereniging Peter van Waert in 75 zetten.

… Lees meer

 
0 Reageer

Barrage voor oud-kampioenen

Posted by Co Buysman on 12 april 2016 in Verslag

Net als een jaar geleden krijgt het Westfries kampioenschap een verlenging. Ronald Ritsema en Peter van Waert, de koplopers na zes ronden, winnen hun laatste partij en houden daarmee vijf concurrenten op afstand. Beide titelkandidaten gaan in een barrage uitmaken wie de eindzege pakt. De Westfriese kampioenen van 1991 (Peter) en 2014 (Ronald) spelen de beslissingstweekamp op 12 en 19 april bij Caïssa-Eenhoorn.

… Lees meer

 
0 Reageer

Dimitri en Nick

Posted by Co Buysman on 4 april 2016 in Verslag

Is het toeval dat de KNSB en de KNSB op elkaar lijken? Schaatsen en schaken, de jeugd leert het met vallen en opstaan. De jongste deelnemer aan het Westfries kampioenschap is Nick Manshanden, een van de grootste talenten van Caïssa-Eenhoorn, Westfriesland en daarbuiten. Toch kan hij op dit evenement zijn stempel niet drukken.

… Lees meer

 
0 Reageer

Schrijf de leeftijd van een schaker niet af

Posted by Co Buysman on 23 maart 2016 in Verslag

Schrijf de leeftijd van een schaker nooit af! Op de dag dat in het kandidatentoernooi in Moskou Viswanathan Anand – als absolute wereldtopper toch regelmatig afgeschreven – een van de koplopers (Levon Aronjan) verslaat, doet Peter van Waert hetzelfde in de vijfde ronde van het Westfries kampioenschap. En net als de oud-wereldkampioen uit India telt de oud-Westfries kampioen uit Hem volop mee in de race om de eindzege.

… Lees meer

 
0 Reageer

Twee, drie, vier…

Posted by Co Buysman on 13 maart 2016 in Verslag

Na twee ronden zijn er twee koplopers, na drie ronden staan drie man aan de leiding en nu, na vier ronden, delen vier spelers de eerste plaats. Het is voor de organisatie van het Westfries kampioenschap niet te hopen dat die lijn op de resterende drie avonden wordt voortgezet, want dan ontstaat er een probleem. Bij gelijk eindigen volgt namelijk een barrage.

… Lees meer

Copyright © 2010 Westfries Schaakkampioenschap | Website realisatie: BeNancy Media